W sprawie odnoszącej się do wykładni pojęcia „dyskryminacji” z art. 2 Dyrektywy 2000/78/WE, po rozprawie przeprowadzonej przed Wielką Izbą Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w której Kancelaria reprezentowała Klientkę i po wydaniu pozytywnej dla niej opinii rzecznika generalnego Giovanni Petruzelli, Trybunał wydał wyrok, w którym przesądził – zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w sprawie przez Kancelarię – że wynikająca z prawa unijnego zasada równego traktowania ma na celu skuteczną i efektywną ochronę pracowników z niepełnosprawnością przed jakąkolwiek dyskryminacją ze względu na tę niepełnosprawność, a zatem nie tylko w porównaniu z pracownikami, którzy są pełnosprawni, ale i w porównaniu z innymi pracownikami z niepełnosprawnością. Wyrok Trybunału ma ogromne znaczenie nie tylko sprawy samej Klientki Kancelarii lecz także dla innych spraw dotyczących prawa antydyskryminacyjnego. Wyrok przesądza, że zasada równego traktowania znajduje zastosowanie także do sytuacji osób wewnątrz grupy osób wyróżnionych ze względu na cechę chronioną. Będzie on miał wpływ na wykładnię i stosowanie prawa we wszystkich krajach należących do Unii Europejskiej.

Sygn. akt: C 16/19

Sąd Najwyższy oddala skargę kasacyjną spółki stojącej na czele jednego z największych holdingów w Polsce, w sprawie w której domagała się od Klienta Kancelarii zapłaty kwoty sięgającej ponad 130.ooo.ooo zł. Kancelaria reprezentowała Klienta począwszy od postępowania w pierwszoinstancyjnego, zakończonego oddaleniem powództwa przed Sądem Okręgowym, poprzez postępowanie w drugiej instancji, w której Sąd Apelacyjny oddalił apelację przeciwnika, aż do zakończonego pełnym sukcesem rozstrzygnięcia wydanego przez Sąd Najwyższy. W sprawie było poruszanych szereg skomplikowanych zagadnień z zakresu prawa cywilnego i prawa spółek, takich jak kwestie wymogu kauzalności umowy, kwestie pozorności umowy, kwestie związane z wykładnią umowy o emisję akcji wirtualnych (tzw. phantom shares), czy wreszcie kwestie wykładni art. 378 kodeksu spółek handlowych w kontekście obowiązku stosowania go do umów, w wykonaniu których spółka akcyjna jest zobowiązana wypłacić członkowi jej zarządu świadczenie pieniężne czy kwestie możliwości stosowania art. 17 kodeksu spółek handlowych dla oceny skutków braku uchwały wskazanej w art. 378 kodeksu spółek handlowych.

Sygn. akt: III CSKP 148/21